WHAT A HİGH FREQUENCY OF DEFERİPRONE-İNDUCED AGRANULOCYTOSİS İN A TURKİSH POPULATİON OF THALASSEMİA MAJOR

Mehmet Rami Helvacı, Süleyman Oktar, Figen Yakar Günay, Müge Öztürk Tellioğlu, Vefik Arıca, Hasan Kaya
1.131 278

Öz


Özet

Deferipronun agranülositoz yapma potansiyeli mevcuttur. İskenderun Devlet Hastanesi Kalıtsal Kan Hastalıkları Merkezi ve Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Servisince takip edilen talasemi majör hastalarının kayıtları incelendi. Onsekiz vaka desferoksamin, beş vaka deferipron ve 21 vaka her ikisini de kullanmaktaydı. Tedavinin ilk yılında deferipron kullanan 26 hastadan üçünde (%11.5) agranülositoz gelişti. Bu oran, önceki yayınlarda belirtilen agranülositoz görülme oranı olan %0.5-1 ile karşılaştırıldığında, arada istatistiksel olarak anlamlı bir farkın mevcut olduğu görüldü (p<0.01). Hafif nötropeni hiçbir vakada görülmedi ve bu oran da anlamlı şekilde düşüktü (%0.0’a karşılık %8.5, p<0.01). Agranülositoz görülen vakaların üçü hem desferoksamin hem de deferipron kullanmaktaydı ve vakaların bir tanesi bayandı. Ayrıca, agranülositoz görülen vakaların ikisi splenektomiliydi ve hiçbir vakada antiHCV pozitifliği tespit edilmedi. Sonuç olarak, kalıtımsal faktörler ve desferoksamin ile birlikte kullanımın, deferiprona bağlı agranülositoziçin önemli risk faktörleri olduğu ve bayan cinsiyet, geçirilmiş splenektomi veya hepatit enfeksiyonlarının getirdiği risklerin düşük olabileceği düşünüldü.

Anahtar kelimeler: Talasemi majör, artmış demir yükü, desferoksamin, deferipron, ICL 670


Tam metin:

PDF




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.